رجزـ مویه

به یاد آخرین امیدمان

قیصر امین پور

که زنده خواهد ماند...

یا آخرین امید شد از دست

یا آخرین ستاره فروخفت

آن دم که آسمان

چندین ستاره بود به دستش

تا راه­های تازه­ی ناآزموده را

روشن کنند

غافل شدیم از آخرِ این قصّه

غافل شدیم و

              راه نیفتادیم...

حالا شب است و ما،

و آن ستاره­های سرِ شب

یا خفته اند و یا

با چشم­های بسته به شب فکر می­کنند

بی­هیچ آرزوی جدیدی

یا انتظار صبحِ سپیدی

مردم هم از قضا

بی حرف پیش شب همه شب خوابند

هم آخرین امید شد از دست

هم آخرین ستاره فروخفت.

و

باور نکنید بعد از این باور را

بر باد دهید باقی دفتر را

در عقده ی دستمال بعد از گریه

آتش بزنید شهر بی قیصر را.